KULT FORUM

w zasadzie największym moim odkryciem ostatniego czasu jest
Einstuerzende Neubauten
do tej pory industrial zawsze mi się kojarzył ze wściekle warczącymi gitarami podsrasowanymi elektroniką (wczesne NIN, Ministry, Skinny Puppy), a tu taka niespodzianka. Nietypowe instrumentarium, tworzone zresztą przez członków zespołu (tutaj można zobaczyć kilka cudów) trochę rozszerzyło moją definicję słowa "muzyka". Muzyka bardzo klimatyczna, do słuchania w skupieniu na słuchawkach (chociaż niektórzy moga mieć problemy z przetrzymaniem hałasu wiertarek i szlifierek z wcześniejszych płyt )

Stasio - Nie pożyczaj

Dla mnie rewelka. Absurdalne poczucie humoru, czyli to co lubimy najbardziej + banalne sample dają całość, która wielbicielom solowych dokonań Kazia powinna przypaść do gustu. Dla mnie zdecydowanie odkrycie ostatnich miesięcy.

Akurat - Pomarańcza
Kto dobrze wie, nie musi pytać nic!

Trudno mi tak jednoznacznie określić, bo dzielę słuchanie muzyki na świadome i w tle
Zacznę od tej drugiej kategorii. To takie płyty (a coraz częsciej moja playlista mp3 w XMMS), które lecąc w tle nie przeszkadzają a zarazem zagłuszają ciszę. Z nich szczególnie wyróżniam głównie:

Morcheeba - "Who Can You Trust" i "Big Calm" - Niesamowita muzyka na wiele rzeczy - na miłość, na kac, na uczenie się, na czytanie. Zmysłowy Głos pani Sky działa na mnie  kojąco, uspokajająco, erogennie

składanki Cafe Ibiza - trudno tu coś napisać o nich. Dużo trip hopu, ambientu, lekkiego hip hopu. Na tło rewelacja.
Zresztą dzień zazwyczaj mi wypełniają składanki różne (jeszcze mogę dodać Ambient Longue czy Buddah Bar). Lekkie , zwiewene i rozchodzą się po kościach.

A teraz płyty, dla wysłuchania których, wyłączam komputer, zrzucam roletę w oknie w dół i słucham. Takie płyty są dla mnie trochę jak książa - przesłucham je w skupieniu raz czy dwa i odstawiam na półkę, aby spokojnie doczekały, aż sobie o nich przypomnę.
I tak ostatnio przez CD mi się przetoczyły:
AM Jopek - "Bosa"
Najlepsza płyta z udziałem tej pani moim skromnym zdaniem. Niesamowite frazy głosowe, aranże, bardzo liryczny nastrój, pozwalający się oddać gdzieś daleko, poza sfere własnego pokoju. Uwielbiam takie płyty, pod warunkiem, że nie w nadmiarze. Byłem pod jej (tej płyty) sporej wrażeniem do czasu, aż się dowiedziałem, że ... była nagrana na setkę ! (co znaczy, że nie były nagrywane oddzielne ścieżki, tylko się skrzyknął zespół do studia i nagrali wszystko równocześnie). Od kiedy się o tym dowiedziałem, to jestem pod ogromnym wrażeniem. To naprawdę jest sztuka zrobić coś takiego. A że zespół pani Jopek  umie grać, udowodnili na koncercie z Patem, na którym w większości były utwory właśnie z tej płyty Ufff...
Btw. wcześniejsze płyty AM Jopek średnio bądź wcale mi się nie podobają - dopiero "Bosa" wywołała u mnie tak pozytywne emocje.

Chic Corea and Herbie Hancock in Concert
Poprosiłem mojego nauczyciela od gitary o jakieś fajne pianino, bo mnie wzięła ochota, aby wrócić do instrumentół klawiszowych i... uśmiechnął się szyderczo wręczając tą płytę. Przepiękny koncert fortepianowy mieszający (co Hancock, jak i reszta fortepianistów Davisa bardzo lubi) muzykę klasyczną i jazzową. Ale jak? Nieziemsko. Jest taka ciekawostka, że ta sama płyta najpierw została nagrana studyjnie i wydana a potem w wersji koncertowej. Wersja koncertowa okazała się tak dobra, że wycofano wersję studyjną. To być może dowód na to, że w muzyce istnieje magia - bo niby te same nuty, ci sami ludzie grający, krótki czas między dwoma nagraniami a różnica podobno kolosalna. Sam studyjnej nie słyszałem i się nie palę do tego - ta mnie urzeka wystarczająco.
Taka płyta, dla której warto sobie w nocy kilka świeczek zapalić, wpłynąć w fotel i odlecieć wzdłuż toru pięciolinii.

James Brown - "Live at Chastain Park" [to koncertowe DVD coprawda, ale myślę, że można o tym wspomnieć]
Mam słabość do muzyki funky, a Brown to właśnie spersonifikowane funky. Wniosek: mam słabość do Browna
Trudno opisać, co muzycznie się dzieje. Brown to dziad niemłodszy od Rolling Stonesów a także pary nie traci.
Jest to koncert w okrojonym składzie, przez co na scenie jest tylko 15 osób (bywały koncert nawet z 35 osobowymi kapelami) Zespół Browna gra naprawdę trudną muzykę do zagrania a zarazem łatwą w odbiorze. Zawsze w głowę zachodziłem, jak oni organizują próby, skoro to wszystko tak ładnie się harmonizuje i ma groove zarazem.
Koncert bardzo fajny, acz nie najlepszy, jakie Brown wydał na DVD. Jednak obejrzeć warto, o ile jest w Polsce dostępny.

Skoro wątek został odgrzebany, to i ja się dopiszę.
Problem mam jeden: chyba słucham zbyt wielu rzeczy w tej chwili "jednocześnie" :-D No, ale spróbuję coś z tego wybrać.

To na początek raczej bardzo świeże rzeczy:

Beastie Boys - To The 5 Boroughs
Po pierwsze, bo to Beastie Boys
Po drugie, bo wreszcie nowa (kto wie, czy nie ostatnia już) płyta.
Po trzecie, bo Vera kazała
Ale generalnie, to się tu rozpisywał nie będę, bo zamierzam jakąś większą recenzję w osobnym wątku wysmażyć.

Abra Dab - Czerwony Album
Jak dla mnie jedna z najlepszych polskich płyt hh ostatnich kilku(nastu) miesięcy. Dab w świetnej formie. Płyta o mocno raggowym brzmieniu, bardzo pozytywny materiał. Ale znowu - ponieważ już raz się na jej temat produkowałem (tutaj) - więc nie będę się rozpisywał.

A kolejne cztery płytki katowane przeze mnie od 2 tygodni to nic nowego w sumie. Słucham bardziej na zasadzie terapii. Dla zapomnienia o zmarwteiniach i poprawienia sobie humoru.
Good Clean Fun - Positively Positive
Co mam napisać. Ogień z dupy i hałas z głośników Hard core w najlepszym znaczeniu tego słowa. Szybko, pozytywnie, bez zbędnych (w tym przypadku) filozofii.
Bardzo często wkładam tą płytę do discmana, gdy wychodzę na miasto. Działa na mnie po prostu niesamowicie. Choćbym miał najgorszego doła, bo godzinie z GCF w uszach gęba mi się śmieje i jestem pełen pozytywnej energii.

No sports/Kinga Ska - Stay rude stay rebel i The Toasters - Two Tone Army a do tego klasyk, czyli The Specials- jedna ze składanek typu debestof o nie do końca jasnym tytule
I znowu - czyste, pozbawione ideologii ska. Rewelacyjne na pochmurny dzionek i pochmurny nastrój. Słucham dla zabawy i bawię się świetnie. Może otrę się teraz o granicę śmieszności, ale... mam wrażenie że te płyty (i muzyka w ogólności) pomagają czowiekowi znaleźć jakąś taką równowagę wewnętrzną, pozbyć się natłoku emocji, itd.
Zresztą, co ja się wymądrzam - i tak wiadomo, że słucham ska, bo jest (jak ostatnio Ingiel trafnie wypunktował) modne ;-D

Do powyższego zestawu płyt-zabawiaczy/poprawiaczy nastroju powinieniem dodać ścieżkę dźwiękową z South Parku - Chef Aid ostatnio bardzo intensywnie przeze mnie odsłuchiwaną. Nie dość, że bardzo pozytywna muza, to jeszcze zestaw wykonawców naprawdę mogących robić wrażenie.

Dalej, to już polecą takie starocie, że aż strach, no ale nic - szczery będę:
UK SUBS - Brand New Age i The Vibrators - Pure Mania.
Ale to bardziej na zasadzie podedukowania się, względnie odswieżenia pewnych rzeczy przed koncertem w Parku Sownińskiego.

No i na koniec odkryta przeze mnie wczoraj (choć oczywiście stara już) płytka Ice Cube'a - The Predator. No proszę państwa... najlepszy old skul jakiego słuchałem w życiu :-D Rewelacyjna płyta, która podchodzi mi zdecydowanie najlepiej z wszytskich rzeczy Ice Cube'a jakie do tej pory słyszałem (a trochę słyszałem - mimo, że pozostałe też mi "podchodzą"

Starczy. Bo zaraz zacznę sobie jakieś kolejne przypominać i nigdy nie skończę tego posta.

pozdr.

Nie wiem czemu ale od dłuższego czasu mnie naszło na Hip Hop.

Pezet/Noon - Muzyka Klasyczna

Dla mnie wymiata. Jedna z najlepszych płyt HH, która kiedykolwiek została nagrana.

Pezet/Noon - Muzyka Poważna

Dlatego bo to Pezet/Noon ale też przez rewelacyjne bity i dobre teksty.

TeDe - Notes

Zawsze lubiłem TeDego a Notes podkreśla, że to bardzo dobry raper.

Abra Dab - Czerwony Album

Średnio lubie Abra Daba więc tytlko studiuję płytkę.

PFK - Kinematografia

Po prostu Paktofonika. Szkoda Magika, który wyskoczył przez okno. Z pewnością to był jeden z najlepszych. Najpierw Kaliber a potem PFK do końca pokazał na co go stać.

Po prostu Paktofonika. Szkoda Magika, który wyskoczył przez okno.

Wiedziałem, Ziom, że mogę liczyć na powerną rekomendację. Thx.

a jak wam sie podoba nowa plyta SLIPKNOTA ?

Co słucham ostatnio:
Piosenki Toma Waitsa - Staszewski, zasadniczo na okrągło
Robert Plant - koncert z Warszawy. (Dzięki Seba!)
Piwnica - kapela znana i lubiamna, ale wokal badziewny
Jaromir Nohavica - Mikymauzoleum. (co dzień rano Mikymauze muszę s erz zapuścić), oraz jakiś koncercik (dzięki Kasiu!)
oraz "Kasetę z Imprezy u Krzysztofa S." z tymże właściwie 3 kawałki "tate dilera" 'blusik" i "szczyt wódki"

To tera ja:

Obecnie od jakiegoś czasu przechodzę pewien etap zainteresowania muzyką reggae, a szczególnie polskimi zespołami. Na pierwszy ogień Indios Bravos, których płytkę polecił mi szanowny kolega z bloku obok. Wiedziałem, że wokalistą jest Gutek, którego znałem z wcześniejszych dokonań z Mustafaraj i chociażby z "ja to ja" lub "Są dni" Paktofoniki, wiec nie trzeba mnie było długo zachęcać. Na płytce już tutaj wcześniej wymienianą "Mental Revolution", nie zawiodłem się. Przyznaję się, nie mam jeszcze oryginału, ale w lipcu sobie kupię. Nie ma na tyle grubego portfela, żeby kupować w ciemno płyty. :] Całość rozpoczyna niezwykle klimatyczne Intro, które wprowadza w nastrój. Pozycja druga na płycie to piosenka, pt.: "tak to tak", "Nic nie przekona mnie do polityki" ten cytat dobrze opisuje, o czym jest ten utworek. Dalej... "Zabiorę Cię". Proponuje zamknąć oczy i wyobrazić sobie miejsce, gdzie zabierze nas niezwykle piękny, czysty głos Gutka. Przechodząc przez piosenkę anglojęzyczną "Sign", dojdziemy do najciekawszego elementu tej płyty, a mianowicie "Pom Pom". Bardzo melodyjnie to się prezentuje. Tekst interesujący. Na uwagę zasługuje "fazolska" końcówka, która w wykonaniu Gutka jest naprawdę bombowa. Warto powiedzieć też coś, o "Wu-Wei". Piosenka na jedno kopyto w sensie, że wszystkie zwrotki opowiadają o tym samym. Coś się kończy, to coś zaczyna. Niby nic wielkiego, ale warto przesłuchać. Po raz kolejny w przy tej piosence zachwycam się barwą głosu Gutka. Osobiście dla mnie jedna z ciekawszych kompozycji, mimo pewnego schematu. Całość kończy tytułowa piosenka. "Mental Revolution" uspokaja. Za każdym razem, kiedy słucham tej płyty poprawia mi się humor. Przechodzi niepotrzebna złość, a zarazem wchodzi we mnie niezwykle pozytywna energia.

Habakuk tego zespołu mam tylko te mp3 które można znaleźć na wp.pl. Wszystko niezwykle rytmiczne i pozytywne. Słuchając takich piosenek aż chcę się żyć. :-)

W ostatnim czasie zdarza się jeszcze usłyszeć w moim pokoju "Maleo Reggae Rockers" i "Koniec Świata".

To by było na tyle. Skupiłem się na Indios Bravos, gdyż puszczam sobie tą płytkę ostatnio najczęściej.


Pozdr!

Strachy Na Lachy - material Grabaza i jego kumpli bawi mnie nieprzerwanie od jego premiery. Folkrock. Polecam wszystkim :-)

Farben Lehre - Pozytywka  - najnowsze dzielo Wojtka Wojdy i jego kompanow z Plocka.  Bardzo pozytywne wibracje, czyli to, czego w Kulcie znalezc nie moge. I instrumenstarium poszerzone o saksofon altowy :-) Rowniez polecam! :-)

Black Sabbath - Paranoid  - no, jak sie napalilem na ten album, to nie moge go ze zmieniarki wyciagnac ;> Ale kto dobrze wie, nie musi pytac nic :-) Klasyk.

Serdecznie pozdrawiam,

Moja playlista wygląda aktualnie tak:

VELVET UNDERGROUND-Contrabanda-Co tu się rozpisywać polecam wszystkim fanom The Stone Temple Pilots,Scott Weilland w świetnej formie,zwolennicy Gunsów raczej nie znajdą niczego dla siebie na tej płycie.


METALLICA Chorzów 31.05-traktuje jako pamiątke,da sie posłuchać mimo,że zrąbali troszeczke nagranie wokalu.

THE DOORS OF 21 CENTURY with IAN AUSTBURY-koncert San Antonio 31.03.03-taka rozgrzewka przed koncertem na Torwarze 20.07,Ian bardzo ładnie się wpasował w klimat zespołu.

TSA-Proceder-świetne granie,bliżej do bluesa niż heavy metalu.Piątka za produkcje stojącą na światowym poziomie.


GRABAZ i STRACHY NA LACHY-wspaniały klimat,takie same teksty i muzyka,nie mogę doczekać się potwierdzonego już koncertu na Woodstock w Kostrzyniu.

i to byłoby na tyle z całych albumów,do tego dochodzą jeszcze różne pojedyncze piosenki różnorakicj wykonawców.

Velvet Revolver - Contraband
Świetna płytka! Jako rekomendcja to muszę powiedzieć, że połowa tego zespołu to muzycy Runs n` Roses! Nic nie muszę wiecej dodawać

Łona - Nic dziwnego
Ogólnie rzecz biorąc nie trawie tego "nowego" hip - hopu. Ale to jak Łona bawi się słowami to poprostu majsterszyk A przytaczany już wcześniej fragment: "Bo fruwac jest generalnie nie roztropnie wiec nie pijcie przy otwartym oknie" to już poprostu klasyk...

Paktofonika - Kinematografia
"Stary" dobry HH. Jedna z 4 płyt z tego gatunku jakie trawię (obok obu Łony i "3:44"). Ta płytka ma jakiś taki konkretny klimacik, a kawałek "Powierzchnie tnące" wymiata...

Metallica - Black Album
Klasyk nad klasykami. Nie wymaga to żadnego komentarza.